ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΔΑΝΑΗΣ ΝΑΝΟΥ-Α3

Αξιότιμη Υπουργέ,

Ονομάζομαι Δανάη-Άννα Νάνου και είμαι μαθήτρια της Α’ τάξης του 4ου Γυμνασίου Αλίμου, και με αφορμή τη τοποθέτησή σας ως μέλος στη νέα κυβέρνηση που σχηματίστηκε, αισθάνομαι την ανάγκη να σας εκφράσω κάποιες σκέψεις και κάποιους προβληματισμούς που νομίζω ότι έχουν και τα άλλα παιδιά της ηλικίας μου.

Αν και υποθέτω ότι έχετε κάποιους συμβούλους δίπλα σας που σας βοηθούν στο έργο σας, πιστεύω ότι η «εικόνα» που μπορεί να σας δώσει μία δωδεκάχρονη μαθήτρια για τη κατάσταση που επικρατεί στην παιδεία, τουλάχιστον στο δικό της επίπεδο μάθησης, είναι πιο ζωντανή από κάποιου που κάθεται σε ένα γραφείο.

Κάθε μέρα στις 8.15π.μ. μπαίνω μέσα στο προαύλιο του σχολείου μου και όπου γυρίσει η ματιά μου, βλέπω τσιμέντο. Στριμώχνομαι με τους συμμαθητές μου, προσπαθώντας να περπατήσω γιατί ο χώρος δεν είναι αρκετός για τόσα παιδιά. Κάποιος(μάλλον παράγοντας του Υπουργείου σας)είχε τη φαεινή ιδέα να συστεγάσει στο ίδιο κτίριο Λύκειο και Γυμνάσιο και να τοποθετήσει ένα διαχωριστικό πλέγμα(ύψους 3 μέτρων), υποχρεώνοντάς με να είμαι σαν φυλακισμένος.

Κάθε μέρα παρακολουθώ για επτά ώρες μάθημα, σε μία αίθουσα μουντή, χωρίς τίποτα, χωρίς κανένα ιδιαίτερο μέσο διδασκαλίας εκτός από τον καθηγητή, τον πίνακα και τις κιμωλίες. Προτζέκτορες, ηχητικά συστήματα ούτε για αστείο.

Κάθε μέρα πρέπει να καταλαβαίνω όσα προσπαθεί να μου μεταδώσει ο κάθε καθηγητής μου, ο οποίος βέβαια είναι άνθρωπος και αυτός, με τα προσωπικά του προβλήματα και δυσκολίες που φυσικά πρέπει να αφήσει έξω από τη τάξη, αν θέλει να είναι συγκεντρωμένος στο μάθημα του. Είναι πολύ πιθανό όμως την ίδια στιγμή να αγωνιά για το πώς θα πληρώσει το «χαράτσι της ΔΕΗ» γιατί με τα ελάχιστα λεφτά που αμείβεται η κατάσταση είναι απελπιστική.

Κάθε μέρα πρέπει να «αποθηκεύσω» χιλιάδες πληροφορίες(αφού δεν έχω βιβλία) με τις οποίες με «βομβαρδίζουν» τόσοι καθηγητές, και να πάω στο σπίτι μου να τις «βάλω στα σωστά ράφια» γεμάτη απορία για το που θα μου χρησιμεύσουν στη ζωή όλα αυτά. Και βέβαια για ότι δεν κατάλαβα στο σχολείο (το ποιος έφταιγε…άγνωστο)ας είναι καλά τα «ιδιαίτερα».

Κάθε μέρα αναρωτιέμαι αν όλη αυτή η πίεση να μάθω και να μάθω και να μάθω, θα μου προσφέρει τίποτα στο μέλλον. Και δεν εννοώ γνώσεις. Εννοώ δουλειά. Δουλειά για να ζήσω. Δουλειά αντάξια του κόπου μου.

Και τώρα θα μου πείτε γιατί σας τα λέω όλα αυτά. ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ! ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ.

Δεν είμαι εγώ αυτή που θα σας βρω τις λύσεις. Εσείς κυβερνάτε. Όμως στα μαθηματικά λένε ότι για να λύσεις μία άσκηση, πρέπει να καταλάβεις πρώτα τα δεδομένα που σου δίνει. Και εγώ από τη μεριά μου, αυτό προσπαθώ να κάνω με αυτή την επιστολή, να σας δώσω κάποια πραγματικά δεδομένα.

Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση της

επιστολής μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s